Ne Erotik Yazarımızsın Sen Ayşe abla!.. - Renkhaber, Online Haberler, Son Dakika

Her gün kırdıkları tirajı duyunca dudaklarımızın uçuklamasına vesile olan kimi çok "mühim" gazetelerimizin, kendileri kadar "dudak uçuklatan kimi köşe yazarları" -Yazarcıkları demek daha mı doğru olur bilmiyorum, ileride aktarınca kararınızı verirsiniz.- vardır. Hani, "şu gün, şu önemli restaurantta, şu kadar pahalı bir içki ile keyfime keyif kattım, sonra da evime gittim sevgilimle sabaha kadar seviştim" türünden "akıl fukarası" yazılarla karşımıza çıkan tiplemelerden bahsediyorum.

Büyük Hürriyet'in büyük yazarcığı Ayşe Arman'dan başlayalım isterseniz.

Kendisi yıllardır basın dünyasında mı, yoksa kendisi gibi üç-beş kokoşun (Bakınız, bu ifadeyi bizzat kendisi kullanmaktadır şahsiyeti için!) seks, eğlence ve "rahatlamak" için alışveriş yaptığı, savaşlardan, açlıklardan, yıkımlardan bihaber, sırf keyif çatmak için var oldukları ve bunu da "iş" gibi pespaye bir biçimde o mühim gazetelerin köşeciklerinde, kendi yazıcıkları içine döşediği ve bununla da "şehvetli" ruhlarını terbiye ettiklerini düşündüğüm apayrı bir dünyada mı yaşıyor, varın siz karar verin!

Yatak gemi gibi mübarek

İncilerini döküyor Ayşe ablam, buyrun: "Evden çıkmıyorum bu günlerde. Ne mi yapıyorum? Bik bik bik.. Haa, unutmadan, bir de bol bol masturbasyon yapiyorum..."

"2 saat sonra Dubai uçağındaydım. 5 saat sonra da sevgilimin kollarında. Şahane bir haftasonu kaçamağıydı. Günlerden cumartesiydi. Dışarısı 47 dereceydi. Biz ne yaptık? Akıllı insanların yapacağını! Yataktan hiç çıkmadık. Bütün bir günü, gemi gibi büyük olan yatağımızda geçirdik."

Söz konusu şahsiyetin bir yığın "zeka dolusu yazıcıkları(!)" içerisinden temsili olarak seçtiklerim bunlar. Yerimiz dar haliyle, bu kadar alıntıyla yetinmek zorundayız.

Yukarıda yazımız içerisine eklemiş olduğum alıntılar, anlaşılması zor bir ruh halinin dışa yansımaları gibi düşünülebilir. Gerçi yazılar ve yazılarınm sahibi ile ilgili derin sosyolojik ve psikolojik tahlil yapma amacında değiliz doğal olarak, en azından bu bizim işimiz değil. Fakat, onlarca sorun içinde beyni hallaç pamuğuna dönüşmüş yurdum insanının, Ayşe Arman'ın boğaz köprüsü trafiğinde masturbasyon yapmasını, çok sevdiği g-stringini, sütyeninin ebatlarını veya sevgilisinin yanına uçarken çantasına hangi seksi iç çamaşırları, jartiyerleri aldığını bilmesinin ne gibi bir anlamı ya da açıklaması olur merak konusu! O "mühim" gazetelerin köşelerinden "kamu yararına(!)" topluma saçılan bu 'şişirilmiş hayat' patırtısını görgüsüzce toplumun ve özellikle o toplum içinde yoksulluktan kıvranan beş parasız milyonların yaşamları içine "alın size örnek bir yaşam" figürü diye sokmak ve o milyonların ağzı açık bir şekilde bu ucubelere kitlenmesine sebep olmak, belki bu topluma yapılan en büyük ihanettir! Her geçen gün daha da yaşanılmaz bir hal alan ağır yaşam koşulları altında inim inim inleyen, açlık ve yoksulluk sınırındaki milyonların, bu 'yiyorum-içiyorum-sevişiyorum' külliyatına ağzı açık bakmasını sağlamak, dahası böyle bir yaşam için her yolu mübah görmesini sağlamak, en çok onların sırtına sülük gibi yapışan egemenlerin işine yarıyor kuşkusuz; ve tabii günlük tadındaki bu yazılar karşılığında binlerce dolarlık maaşı cukka eden pek trendy ve erotik 'yazar'lara...

Ayşe ablamızın Dubai'deki evinin kaç metrekare olduğunun, gün boyu sevgilisi ile beraber olduğu yatağının hangi özelliklere sahip olduğunun, regl günlerinin, hangi tip ped kullandığının, hangi marka içki içtiğinin çok büyük bir önemi vardır! Ayşe ablamızın "günlük defteri"nden köşesine düşen karalamaları hayati derecede önemlidir anlayacağınız(!) Yatıp kalkması, uyuması, ağlaması, seks hayatı, ortalama bir ailenin gelirinden kat be kat fazla olan eğlence harcamaları ve bunları "siz de böyle yapın hadi" pişkinliği ile yazıcıklarına yansıtmasının anormal hiçbir yanı yoktur! Zaten neredeyse sadaka dilenecek milyonlar da bu tür bir yaşamı "örnek" almaktadır ve şehvetle bunu arzulamaktadır(!)

Kimi gerçeklere çekilen çok önemli bir perde işlevi görür bu tür karalamalar. Mesela Irak'ta, Filistin'de her gün yaşanan katliamlar, çocukların başında patlayan misket bombaları, bu ablalarımızın karalamalarının konusu olamaz. Ama, kendi çocuklarının maması, kedisi, ağlaması, "mühim" bir gazetenin çok "mühim" bir köşeciğinde "yazıcık" konusu olabilir!.. "Aman ya, acı şeylerle içimizi karartmayalım" deyip, vur çatlasın pat oynasın cümbüşüne devam ederler! Sürekli allanıp pullanırlar, en "baba" gazetelerde köşe kapmaca oynayıp en "baba" köşelerin sahibi olurlar.

'Haykırt beni erkeğim!'

Ayşe Arman tek ve istisna değildir. Her gazete kendine böyle 'yazar'lar yaratıyor zira. Başka bir "mühim" gazetemizde bir Ebru Drew örneği var mesela. Alemlere akıp duran bir Ayşe Arman imitasyonu. Sokak sokak -Tabii sosyetik semtlerimizin sokaklarından bahsediyorum.- gezinen bir "şehir rehberi" gibidir! En şık, en paralı mekanların ve içkilerin 'kalemiti ceyn'i... Bakın nasıl yiyor, içiyor ve pazarlıyor.

"Fiyatlara gelince... Alasıyla ucuz. Biz 8 kişi, af edersiniz mıçıncaya kadar yiyip içtik, ne ödedik dersiniz?.. 125 YTL."

Hadi, hep beraber gidip, mıçıncaya kadar yiyelim, asgari ücretli bir ailenin aylık mutfak masrafını iki saate! Ay inanmıyorum! "Ne ödedik dersiniz?.. 125 YTL!.." Ya, koca bir ülkeyi salt kendi "paralı" çevresinden ve cümbüşünden ibaret sayan bu ablamız da, çay ve simite abone olmuş milyonlara böylece 125 YTL tutarında bir içki servisi yapıyor!.. Belli ki, o kadar içkiden sonra kafayı bulmuş ve bizle de kafa buluyor.

Bir de erotik olmazlarsa olmaz! Bu Ebru Drew şehir rehberi ya, semt semt erkek kovalıyor!.. Bakınız şöyle: "Yeri gelmişken bir de sır vereyim mi sana?.. Bugünlerde en iyi bildiğim yer Kozyatağı!.. 'Yeni erkeğim' sayesinde gece yarılarında tepiyorum o yolları. Bakarsın bir gün bir Ümraniye delikanlısı alır aklımı, haykırtır o da� 'Gözünü sevdiğimin Ümraniyesi' diye yazarım ondan sonra�"

Vallahi şaka değil. Kendi yazısından alıntı. Bu 'kadın yazar'lar, aslında ucube bir 'moern kadın' imgesi yaratarak, kadının özgürleşmesini İstanbul semt rehberi sınırlarına hapsetmek gibi bir işlev de görüyor anlayacağınız.

Oysa bu ülkede kadınlar, bırakın semt semt erkek kovalamayı, her semtte, her sokakta tacizcilerinden ve tecavüzcvülerinden kaçıyor. Her bir kadın, şiddetin öncelikli hedefi. Mallaştırılıyorlar kitleler halinde her gün. Sizin steril ortamlarınızda, 'mıçıncaya kadar yedim, içtim' dünyalarınızda ne var bilmem ama açlık ve yoksulluk var bu memlekette.. Ölüm var, acı var.. Bebeklerin hastahanelerde rehin edildiği bir memleketteyiz ablacıklarım.. Evine beş kuruş götüremeyenlerin 'çoğunlukta' olduğu bir memlekette yaşıyoruz biz.. Savaşların, açlıkların, yıkımların başını alıp gittiği amansız bir dünyada yaşıyoruz..

Bırakın bir avuç azınlığın cebine ve gönlüne hitap etmeyi de, siz içerken, mıçarken, sevişirken ölen çocukların, insanların hayatları konuşsun bi de�

(Yazı Renkhaber'den önce RED Dergisi'nde yayınlanmıştır)