|
Alwayssleepy
kendimi ilk olarak bildiğim zamanlardan bir flu görüntü; önümde küçük bir leğen, ardımda yazının bundan sonrasından "tontonum" olarak bahis edilecek anneannem, minicik ellerimle aynı mendili çitileyip duruyorum, kendisinin leğende yıkadığı çamaşırlara özendiğimden..geçmişin insanlarına, özellikle kadınlarına bu yüzden ayrı bir saygı besliyorum..hani bizler, yani modern çağların külkedileri, her zaman şömine başında iş yapmaktan şikayet edip de belli bir saatten sonra prensese dönüşüveren bizler, teknolojinin tüm nimetlerinden faydalanan aslında her daim prensesler gibi gezen bizler, tembelliğimizin kurbanı olup kendi külkedi hikayemizi yaratıyoruz kafamızda..oysa ki, tontonumun zamanındaki teknoloji nimetlerinden yararlanamadan, yemek, çamaşır, ütü başında geçen bir ömür..koca bir çınar benim tontonum..çocukluğumun annesiz geçen bir döneminin anne'si benim için..kolları tutulasıya yaptığı pirinç ezmelerinin keşke kıymetini bilebilecek kadar kendimi bilebilseydim derim, bebek olduğum zamanlarımdaki fedakarlıkları için.. ilerleyen yıllarda, tontonum ailenin bir parçası..her daim tombiş vücudu ile aile fotoğraflarında yer alan biricik..hiç ayrı kalmamış olmanın getirdiği alışkanlığın bir avantaj mı, yoksa bir dezavantaj mı olduğunu kestiremediğim zamanlardayım..hani "orda bir köy var uzakta" gibi bir durumda olmayı mı tercih ederdim'i sorguluyorum bazen.."gitmesem de görmesem de o tonton benim tontonumdur" demek bir gün yokluğuna alışmak için daha iyi bir çözüm mü acaba? sürekli varlığını aynı yaşam birimi içinde, evinin içinde hissettiğin birinin yokluğuna alışmak daha mı zor olur ki? tontonumun, hani tatlı sert olduğu zamanları hatırlıyorum; -tontonum bak bikinim nasıl? -aaaaaaaaaaaaaaa böyle mi çıkacaksın dışarı, töbe töbeeeeeeee! onu sinirlendirmenin bile güzel olduğu zamanlar, sinirlenmesinin bile naif olduğu zamanlar, gerçekten sinirlenmesine şahit olmadığın zamanlar..öylesine tatlı, öylesine her daim var gibi ki, bir gün gelip de yatağında nefes almaya bile zorlandığı günleri hiç görmeyecekmişsin gibi hissediyorsun..tontonum şu an ki yardıma muhtaç hali ile bir zamanların dev çınarı arasında sadece siklet farkı var gözümde..o benim gözümde her daim tombiş vücudu ile kadrajlara girmiş gibi..onu öylesine seviyorum ki, şu an gidecek olursa hissediceklerimi düşünmek bile acı veriyor..onunla daha çok zaman geçirmek istemek ile her gördüğünde içinin sızlaması arasındaki çelişki yiyor insanı.. kimseye nasihat vermek haddim değil, herkes kendi hayatının başrol oyuncusudur ama sadece şunu diyebilirim, hayatınızda sadece "iyi biri olmak" titri sizi sevenlerin yokluğunuza alışmasını zor kılacak olsa da, onca zaman boyunca varlığınız ile çok şey yapmışsınız demektir.. tonton'um..seni çok seviyorum..lütfen gitme..
Alwayssleepy
Bu habere henüz yorum yazılmamış...
|