|
Bir yeryüzü cennetinde; ateş, hava, su, toprak ve ağaç enerjisinin coğrafyayı aşka sardığı bir yerde, acı ve kayıp haberleri aldım. İçimi kıran sızıdan ağaçlara, denize, taşa, ormana kaçtım. Onlar dilimi anladılar ve bir hikaye yazmama yardım ettiler. Hikayesiz olmak istemezdim. Kimse hikayesiz kalmasın. Herkes kendi masalını yazar, herkesin hikayesi bir başkasının hikayesi ile başlar. Ve hikaye sürdüğü sürece gerçek yoktur... Şimdi size Kafka'yla küçük bir kızın hikayesini anlatacağım. Paul Auster'ın 'Brooklyn Çılgınlıkları'ından arkadaşım Ayfer aktardı...
Ölmeden önceki son yılında Kafka aşık olduğu ve birlikte yaşadığı tek kadın 19 yaşındaki Dora Diamant'la Berlin'e yerleşir. Son aylar yaşamındaki en mutlu aylardır. Giderek bozulan sağlığına rağmen, yiyecek kıtlığı, siyasal ayaklanmalar, Alman tarihinin gördüğü en ağır enflasyon gibi Berlin'deki sosyal durumlara rağmen. Bu dünyada fazla zamanı kalmadığını kesinlikle bilmesine rağmen.
Bir ikindi vakti parkta gezintiye çıktığında hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir kızla karşılaşır. Çocuk kaybettiği bebeğine ağlamaktadır. Kafka ona bebeğinin gezintiye çıktığını söyler, küçük kızı buna inandırmak için de bebeğin ona mektup yazdığını sözlerine ekler. Kafka gerçek bir yazınsal çabayla küçük kıza bir mektup yazar. Ertesi gün parkta küçük kıza mektubu okur. Taş bebek gittiği için üzgünmüş ama hep aynı insanlarla yaşamaktan bıkmış. Dünyayı görmek, yeni arkadaşlar edinmek istiyormuş. Küçük kızı sevmediğinden değil ama çevresini değiştirmek istediği için gitmiş, bu yüzden bir süre ayrı kalacaklarmış. Ama kıza her gün yazıp neler yaptığını anlatacağına dair söz veriyormuş.
Kafka'nın ilk mektubu yazma zahmetine girmesi bile şaşırtıcıyken o hiç tanımadığı bu kız çocuğunu avutmak için her gün mektup yazmaya girişir. Gelmiş geçmiş en büyük yazarlardan Kafka tam üç hafta boyunca küçük kıza mektup yazar ve küçük kıza parkta o mektupları okur. Taş bebek büyür, okula gider, yeni insanlarla tanışır. Küçük kızı ne kadar sevdiğini her mektupta yineler ama bir takım sorunların eve dönmesini engellediğini yazar. Kafka taş bebeğin küçük kızın hayatından tamamen çıkacağı ana yavaş yavaş hazırlar çocuğu. İnandırıcı bir son arar. Sonunda bebeği evlendirmeye karar verir. Bebeğin aşık olduğu delikanlıyı tarif eder, nişanı köy düğününü hatta oturdukları evi bile uzun uzun anlatır. Mektubun son satırında bebek eski ve sevgili arkadaşına veda eder.
O noktaya gelindiğinde kız artık bebeğini özlemekten, aramaktan vazgeçmiştir. Kafka bebeğin yerine başka bir şey vermiştir çocuğa ve o üç hafta içinde mektuplar kızın üzüntüsünü gidermiştir. Kızın bir hikayesi vardır artık ve insan bir hikayenin içinde, bir hayal dünyasında yaşayabilecek kadar şanslıysa, gerçek dünyanın acıları sona erer. Çünkü hikaye devam ettiği sürece gerçek yoktur.
Bu habere henüz yorum yazılmamış...
|