Benim İnsanlarım ve Bodrum - Renkhaber, Online Haberler, Son Dakika

Bir süredir Bodrum'dayım. Önce Gümüşlük'te kaldım. Adeta kendimden geçtim. İlk gün içimdeki cenazeleri bir bir kaldırdım. Meğerse yanımda uzun zamandır mezarsız ölülerle gezip duruyormuşum. Zaman zaman cenazeleri kaldırmalıyız. Hayat her zaman sevenlerin yanında olamıyor.

Tatilin tadını doyasıya çıkardığımı düşünüyorum. Günde beş-altı kez denize girmek, dostlarla gümüşlükte söyleşmek, gece de rakı-balık ve deliksiz bir uyku. Daha ne isteyebilir ki hayattan insan? Geçmişte yaşadığınız aşk acılarını, hayal kırıklıklarını tatilde tamamen unutabiliyorsunuz. İstanbul'dan gelen telefonlar insanın ne kadar sinir bozarsa bozsun, Bodrum'da hayat bir yutturmaca değil! Kendimi burada sessizliğe gömüyorum. Aklımı karıştıran bütün karmaşalardan kaçıyorum. Yanıma aldığım kitapları okumak beni daha da rahatlatıyor.

Puna Pamir'in "Benim İnsanlarım" adlı öykü kitabı oldukça elektrikli. Bugün Sabah'ın Günaydın ekinde yazan Belgin Çoban'da bu kitapla ilgili güzel şeyler yazmış, o yazıyı da görünce mutluluğum iyice perçinlendi. Yazarın çocukluk yıllarını geçirdiği, bugün için değişmiş ve unutulmuş Ankara semtlerinde başlayan anılarla dolu öyküleri, günümüzün İstanbul'una ve yazarın kendi dünyasındaki yolculuklara doğru uzanıyor. Kitabın genelindeki nostaljik öğeler, yazarın gözlem gücü, insan psikolojisinin derinliklerine inme yeteneği, anlatımındaki duygu ve düşünsel derinliğinin yanı sıra öykülerde kahramanların tutkuları, saplantıları, sevgileri, sırları ve özlemleri bizimle paylaşılıyor. Daha sonra Puna Pamir'le bir söyleşi de yapmak istiyorum.

Yılda en az iki kez Bodrum'a gelmek gerekiyor. Burada geçirdiğim beş gün çok güzeldi. Gümüşlük'te Ay tutulmasını denizin içinde hissetmek inanılmaz bir duygu. Hem ay tutulmasını izledik hem de gökyüzüne bakıp kadın diye haykırdık. Biz buna bağırma terapisi diyoruz. Bu arada gülme terapisini es geçmemek gerekiyor.Yoga öğretmeni arkadaşım Melek olmasa bunları öğrenemeyecektim.Gümüşlük'ten Torba'ya geçtim ve şu an burada uçağımı bekliyorum.Torba'daki sanat evini çok seviyorum.Yazımı da burada yazdığımı söylemeliyim. Burada müzikler ve denizin durgunluğu çok ama çok güzel.En yakın zamanda yine buraya geleceğim… Saygılar