Bu lafı çok tuttuğum gibi düşünmeye de başladım.Yıllardır en iyi inancın İslamiyet olduğunu söyleyenler,en fazla insana değer verdiğini söyleyenler, ağızlarıyla bir ifşaatta bulundular.İyi  Müslümanlar inanç merkezi olan camisini de insanların gelir gruplarına veya makamlarına göre hazırlıyor.İşçi sınıfının camisi,işadamının camisi,milletvekilinin camisi,Arap Ülkelerinden gelen devlet büyüklerinin camisi.Tabi bu Arap Ülkeleri Anıt-Kabir nedeniyle Ankara yerine İstanbul'da siyasi,ekonomik ve inançsal dayanışmalarını yerine getireceklerse kolay.İstanbul kenti camilerin,müzelerin her türlü inançların ibadet edebilecekleri inanç merkezlerine sahip.Nasıl olsa kentte her şeyi durdurma şansımız var,cankurtaranlar,itfaiye arabaları,yaşlılar,bebekler hepsinin yaşamını istediğimiz süre ile kontrolümüz altına alırız buda en doğal hakkımız.Koca  Arap Ülkelerinden gelenler için vatandaşın zamanı,parası,sağlığı feda olsun.Ancak Ankara'da böyle bir camiye bir gereksinim var.Her sokak başındaki cami yetmiyormuş gibi,metrolar,pasajlar yetmiyormuş gibi Ankara'da uzun yıllardır bu protokol camini bekliyordu Ankara,ihtiyaç var bu doğrultuda.Ne kadar güzel,protokol cami;muhtemelen girişte banka hesap cüzdanı veya bir milletvekilinin referans mektubuyla içeriye girilebilir.Ne için insanlar bu camiye gidecek diye düşününce,neden böyle bir talepte bulunur elinde referansı olanlar;iş alabilmek için,başbakan,bakanların gözüne girebilmek için,bütün bunlardan da önemlisi alt tabakadan! birileriyle ayni camiyi paylaşmamak için.

                Bu son madde çok önemli yeni ayakkabılar giyinmiş,( hatta eskiden altında fiyatları da  vardı.)takım elbisesi Ramsey olmak koşuluyla veya ayni sermaye kaynaklı başka bir markada olabilir.Ancak tüm bu şıklık içinde asla kravat takmayan.çünkü  başımızda oturanlar bizi yönettiklerini söyleyenler  öyle bir moda yarattılar.Elbette insanlar resmi olmayan toplantılarda,hafta sonları spor ve rahat giyimle dolaşma hakkına sahiplerdir.Ancak şimdi ki moda o değil klasik bir takım,düğmesi açık gömlekler,yaka,paça ayrı tarafta.Bu artık sadece siyasilerin değil ne yazık ki televizyon spikerleri,bürokraside genel müdürler ve bilumum üst düzeyle bağlantısı bulunan herkesin modası.İşte böyle giyinmiş beyler namaz saati geldiğinde akın edecekler "protokol cami"'ne hele öne geçe bilme şansını yakalarlarsa sorun bitmiştir.Bu camiden yaka paça tutulup atılacak adam bulmak çok zor olacak muhtemelen,çünkü herkes el öpmeye,padişahım çok yaşa demek için sıraya girecek,burada " çoluk çocuğum aç,işim yok" diyenler olamayacak

               .ADI ÜSTÜNDE PROTOKOL CAMİ.

                Aslında Ankara'da muhtemelen cami  sayısı  yetersiz olması nedeniyle hep cami tartışması yapılır.Uzun yıllar önce Çankaya Belediye Başkanlığı'nı Doğan Taşdelen'in yaptığı süreçte Büyükşehir Belediye Başkanı'nı Melih Gökçek'in Anayasa Mahkemesi'nin karşısındaki o zamanlar  boş olan alana böyle bir cami yapımı gündeme gelmişti.O süreçte bu günden  muhtemelen daha örgütlü olan toplum ciddi bir direnç göstererek tepki göstermiş ve bu projeden vazgeçilmişti.

                 Bugün se ne yazık ki ciddi bir  refleks olmadığı gibi eskiden yazan çizenleri de bir bölümü mülteci olarak AKP'ye sığındılar.Çıt yok o cenahtan.O kesimin eskiden inançla ilgili söylemleri bu günkü söylemleri, aradaki fark öyle boğaz köprüsünün uzunluğu kadar falan değil çok mesafe almışlar o anlamda.Yazarı,çizeri,siyasetçisi,eski 68'lisi,eski TEB Başkanı,üniversite öğretim üyeleri v.s.

                 Demek bu dünyadan ben ve benim gibiler onlara göre akıllanmadan gideceğiz.Yapılanları anlayamadığımız gibi nedenli körü körüne inanmışız bu sözlere,söylemlere.Veya o eskiler düşündüler taşındılar bu dünyadan gidiyoruz,bir milletvekili eşi yapamadım " sevgili eşimi", "bir milletvekili,bakan oğlu-kızı yapamadım evlatlarımı, psikolojisi mi?" anlayamadım.Bir panik,rüzgar ve tren istasyonu.Ancak istasyon kötü,ortalama bir şey belki biraz anlaşılabilir.İnsanın bir ömrünü;gençliğini,üniversite yıllarını,çocuklarının dünyaya geldiği yılları birinci işi olan inandığı dünya için yaşamı değiştirmek için özgürlük için,herkesin eşit yaşayabileceği bir dünya hayallerini gerçekleştirmek için yaşayacak ve yanında sağında solunda binlerce yakınını kaybedecek dönecek ırk ve din temeline dayalı bir partide makam sahibi olacak.O makamlar belki bugün rahat ve yumuşaktır ancak insanın yüreğinde bir vicdan diye kendini yargılayan iç kontrol mekanizması varsa o nasıl tepki verir bilemem.İşte bugünün alkışçıları,dünü unutup hafıza kaybı olan toplumun birer parçası oldular.Bu benim sadece kendi duygularım herkes istediği gibi elbette yaşar ancak hem o,hem bu hepsini ben bilirim,eğer demokrasi ise onu da ben getiririm bu bitti,bu yıllar artık kararlılığın yaşandığı yıllar olmalı,özellikle bizler için karşı duruşlar belirginleşmeli,ikircikli tavırlar azalan zamanımızda tek şeyi getiriyor " geçmişe ihanet".

Gelelim tekrar protokol işine;

Ey Halk,

            En fazla inandıklarını söyleyenler, bu oy verdiğiniz kesim sizlerle inançlarını dahi  ayni mekanda yerine getirmiyor.Alışveriş yerleriniz ayrı;halk pazarı-plaza,yemek yiyebilirseniz onların ki restoran sizinki aşevi,çocuklarınızın okulları ABD-kaçak kuran kursları(bina çöküp toprak altında kalınca ;Allah'ın iyi kuluymuş mukaddes yerde göçtü gitti,Allah hepimize böyle ölümler nasip etsin.) ve sıralayamayacağımız kadar uzayıp giden liste.

             Ancak şimdi ramazan yaklaşıyor;hanım efendi o şık,güzel görüntüsüyle kapınızı çalacak,elleri kolları dolu olarak,mübarek günlerde! gönül alacak.

              Müslümanlığın gereğini yerine getirmiş olacak kendi paralarınızla size de bu ziyaret yetecek; "cumhurbaşkanı,başbakan'ın karısı kapınızı çaldı." tamam bu yetecek.Belki de benim dahi görüntülerin den etkilendiğim yer sofrası ve paylaşılan bir tas çorba.Alacak bütün gazeteler televizyonlar aman abartacakta,abartacak sanki gidilen yerde yaşayanlar insan değil,bu ülkenin vatandaşı değil, "kocaman insanlar o evlere girdi ne denli mütevazı, nedenli halk insanları" dinleyin durun.

               İnançla ilgili bölümde benim değerlendirmelerim,benim inanca bakışım,insanın sadece ve sadece kendi yaşayacağı bir duygu,inançsızlıkta ayni.tamamen kişilere kalmış asla devletin desteklemeyeceği,katkı sunmayacağı,tarafsızlığını koruyacağı bir dünya.İşte itirazlarım burada başlıyor;ekmeğimi küçültüp,çalarak "protokol cami" yapılmasına karşıyım,sonuna kadar bağıran cami imamının çevre kirliliği yaratmasına  karşıyım, inançlarını inandığı gibi yaşamak isteyenlere müdahale edip "aslında siz böyle değil böylesiniz" diyerek toplumun kültürünü,inancını kendince yorumlayan siyasetçilere ve onların yardakçılarına da karşıyım.Bana şimdi her şeye karşısın diyeceksiniz.Savunduklarım ve düşlerim,yıllarımda sadece özgürlüklere,insan haklarına,barış,demokrasiye,cumhuriyete,laikliğe(ancak bu ülkemizde yaşanan değil)ulaşma çabası yolunda geçti.Ne kadar kaldıysa devam da edecek.18.08.2008

Emel Sungur