Kuzey Benekli Baykuşunda Yok Oluş Riski: Kritik Bölgeler Belirlendi
Yeni araştırma, kuzey benekli baykuşunun ABD’nin Pasifik kuzeybatısındaki geniş bölgelerde işlevsel yok oluş eşiğine ulaştığını ortaya koydu.
ABD’nin Pasifik kuzeybatısında yürütülen geniş kapsamlı bir araştırma, kuzey benekli baykuşu popülasyonlarının bazı bölgelerde işlevsel yok oluş eşiğine yaklaştığını veya bu eşiği geçtiğini ortaya koydu. Araştırmacılar, bireysel kuşların hâlâ görülebildiği bazı alanlarda üreyebilen çiftlerin sayısının popülasyonun uzun vadede devamını sağlayamayacak kadar düşük olabileceğini belirledi.
2,1 Milyon Saatlik Ses Kaydı İncelendi
Ecological Applications dergisinde yayımlanan çalışmada, ABD Orman Servisi ve Oregon Eyalet Üniversitesi öncülüğündeki araştırmacılar Washington, Oregon ve kuzeybatı California’daki geniş bir alanı inceledi. Şubat ile eylül 2023 arasında 1.027 örnekleme alanına yerleştirilen 4.081 pasif akustik kayıt cihazından toplam 2,1 milyon saati aşan ses kaydı toplandı.
Kayıtlar makine öğrenmesi modelleriyle analiz edildi. Kuzey benekli baykuşu çağrıları 1.027 örnekleme alanının 261’inde doğrulanırken, istilacı çizgili baykuşun sesleri 891 alanda tespit edildi. Araştırmada 34 bin 341 kuzey benekli baykuş çağrısına karşılık 279 bin 439 çizgili baykuş çağrısı doğrulandı.
Dört Bölgede Kritik Eşiğin Altında
Araştırmacılar, üreyebilen bir erkek ve dişi çiftin aynı alanda bulunma olasılığını popülasyonun geleceği açısından temel göstergelerden biri olarak değerlendirdi. İncelenen altı coğrafi bölgenin dördünde tahmini çift bulunma oranı, yüksek demografik risk göstergesi olarak kullanılan yüzde 20 seviyesinin altında kaldı.
Washington Cascades ve Oregon kıyı bölgesinde ortalama çift bulunma olasılığının yüzde 5’in altına indiği hesaplandı. Ayrıca Washington Cascades bölgesinde Seattle’ın kuzeyine denk gelen 47,7 derece kuzey enleminin üzerinde incelenen alanlarda kuzey benekli baykuşu tespit edilmedi.
Bilim insanları, çalışmanın resmi bir yok oluş olasılığı hesabı yapmadığını özellikle belirtti. Buna karşın çok düşük çift bulunma oranlarının, bireyler yaşamaya devam etse bile bazı bölgelerde kendi kendini sürdürebilen üreme popülasyonlarının kaybolmasına işaret edebileceği değerlendirildi.
İstilacı Baykuşların Baskısı Artıyor
Çalışmada kuzey benekli baykuşlarının güneydeki bölgelerde daha sık tespit edildiği, çizgili baykuşların ise kuzeyde çok daha yaygın olduğu görüldü. Oregon kıyısındaki örnekleme alanlarının tamamında çizgili baykuş sesi kaydedilirken, Washington kıyısı ve Batı Cascades bölgelerinde bu oran yüzde 94 olarak belirlendi.
Çizgili baykuşlar, yuvalama alanları ve av kaynakları için kuzey benekli baykuşlarıyla rekabet ediyor. Araştırmacılara göre eski ormanların kaybı, ağaç kesimi, orman yangınları ve istilacı türle rekabet, kuzey benekli baykuşlarının uzun süredir devam eden gerilemesinde etkili oluyor.
Koruma Çalışmalarında Yeni Öncelikler Gündemde
Kuzey benekli baykuşu, yaşam alanlarının hızla azalması nedeniyle 1990 yılında ABD Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası kapsamında tehdit altındaki tür olarak listelendi. 1994’te kabul edilen Northwest Forest Plan ile federal arazilerdeki yaşlı ormanların kesim hızının azaltılması hedeflendi ancak popülasyondaki düşüş devam etti.
Araştırmacılar yeni verilerin koruma çalışmalarının hangi bölgelere yoğunlaştırılması gerektiğini belirlemeye yardımcı olabileceğini kaydetti. Koruma seçenekleri arasında çizgili baykuş popülasyonlarının yönetilmesi, kuzey benekli baykuşlarının yuvalanmasına uygun ormanların korunması ve gerektiğinde esaret altında üretim programlarının kullanılması bulunuyor.
