Renkhaber'in Gürcan Yurt Röportajı - Renkhaber, Online Haberler, Son Dakika

Renkhaber'in Gürcan Yurt Röportajı
Leman ve O-haa dergilerinden tanıdığımız, Robinson ve Cuma'nın yaratıcısı başarılı çizer Gürcan Yurt ile Renkhaber röportaj yaptı:

-Mizah dünyasına O-HAA isimli aylık bir mizah dergisi kazandırdınız. LeMan grubu'ndan çıkan O-HAA'yı aynı grubun ve başka dergilerin aylık yayınlarından ayıran temel özelliği nedir ve hangi ihtiyaçla kurdunuz bu dergiyi?

Diğer dergilerden bizi ayıran temel özellik, Robinson Crusoe & Cuma serisi dışındaki bütün sayfalarımızın, ilk kez bu dergide yayınlanan yeni işlerden oluşmasıdır. Yani mizah okurlarına "yeni dergi" diye lanse edilip, sonra da bildik işlerin sadece farklı bir mizampajla sunulduğu, eski içerikli bir dergi olmak istemedik. O-HAA'yı çıkarmaktaki amacımız da zaten yeni ve farklı bir dergi heyecanıyla, yeni bir şeyler üretme güdüsünü kazanmaktı. Sadece adı ve mizampajıyla yeni değil, gerçekten yeni ve farklı bir dergi yapmak istedik.

- LeMan dergisinde uzun bir süredir amatör çizerlerin bir araya geldiği PaF Takımı isimli bir oluşum söz konusu ve siz de bu takımın kaptanlığını yaptınız. PaF Takımı'nda neleri hedeflediniz ve bugün nasıl bir yerdesiniz?

2005 yılı Temmuz ayında kurduk PaF takımı. LeMan bünyesinde, genç mizahçılarla ilgilenme süreci, uzun süredir ihmal ettiğimiz bir görevdi. Bu eksikliği herkes zikrediyordu ama kimse de elini taşın altına koymuyor gibiydi. Farklı bir çalışma yapmak istedim ve tıpkı bir futbol kulübünün alt yapısı gibi bir genç mizahçılar ekibi kurmak istedim. Bu yüzden adını "LeMan PaF Takım" koyduk. İki temel amacımız vardı. Birincisi her hafta, bu kalabalık kadro ile LeMan dergisi içinde güzel bir sayfa hazırlamaktı. PaF Takım sayfası da okurlardan iyi eleştiriler alan bir sayfa oldu. İkinci amacımız da, bu ekip içinden zaman içinde bazı arkadaşlara profesyonellik yolunu açmaktı. 2 yıl içerisinde de 20 arkadaşımız bunu başardı…

- Bugün O-HAA Dergisi'nde çizen arkadaşların her birisi artık profesyonel olarak bu işi yapıyorlar. Birkaç istisna hariç, yazar-çizer tayfasının büyük bir kısmı LeMan PaF Takımı'ndan geliyor. Bu bakımdan, O-HAA'ya bir PaF Takımı ürünü demek doğru mudur?

PaF takım, içeriğiyle, çalışma şekli ve ilerleyiş süreciyle çok farklı bir ekip çalışması. O-HAA ise bundan tamamen bağımsız, başlı başına aylık bir dergi. Benim dışımda, Necdet Yılmaz, Turgut Demir, Volkan Hoşcan ve Erhan Candan gibi PaF Takım'la ilgisi olmayan isimler var kadromuzda. PaF takımdan yetişmiş bir çok isim O-HAA kadrosunda yer buldu ama şu anda LeMan dergisinde de PaF'tan yetişmiş arkadaşlarımız var. Bu yüzden "PaF takımı ürünü" tabiri pek doğru olmaz.

-Gerek PaF Takımı sürecinde, gerekse O-HAA'da kolektif bir çalışmanın söz konusu olduğu söylenir. Bunu biraz açar mısınız?

Her ne kadar bir yazar veya çizer, masasında kendi kağıtlarıyla baş başa kalıp, bireysel bir üretim yapsa da, mizah dergiciliğinin bir ekip çalışması olduğu herkesi malumudur. Hem PaF Takım'da, hem de O-HAA dergisinde bu ekip ruhunun ne kadar önemli olduğunu çok iyi gördük. Kurulan arkadaşlıklar ise ekstra kazançlarımızdır. Bu değerleri korumak için de en başından beri elimizden geleni yapıyoruz. Bir tiyatro kulisinde rol paylaşımından dolayı oyuncular arasında sürekli bir kıskançlık rüzgarı esebilir. Ama bir mizah dergisinde böyle bir atmosfer her şeyden ziyade dergiye zarar verir. Bu yüzden, birlikte çalışmaktan ve birlikte bir şeyler üretmekten mutluluk duyan arkadaşlardan oluşturuyoruz kadrolarımızı. Ve yine bu yüzdendir ki, egosu çok yüksek olan, ihtiraslı karakterlerin aramızda pek yeri olmuyor…

-Bugün, özellikle yeni yetişen mizah okurları, Yasin Yirmibeşoğlu gibi amatör sayfadan iç sayfalara taşan çizerleri büyük bir zevkle takip ediyorlar. Bu, bir bakıma PaF Takımı sürecinin başarılı olduğunun da göstergesi midir? Keza, O-HAA'nın karşılaştığı yoğun okur ilgisini de örneklerimiz arasına katabiliriz.

PaF takımın başarılı olup olmadığına dair, bu takımın başındaki kişi olarak benim bir şey söylemem doğru olmaz. Çünkü vereceğim cevap "ben başarılıyım!" gibi egoist bir söyleme tekabül eder. Sadece, Yasin gibi iyi örnekler bizim PaF Takım olarak doğru yolda olduğumuzu gösterir. Eğer "başarılıyız veya başardık" gibi bir şey söyleyecek olursak, o zaman bu işi bugün bırakmamız gerekir. Bence bir şeyleri başarmaya başladık, ama yapacak daha çok işimiz var. O-HAA olarak da iyi eleştiriler alıyoruz, evet… Ama çok daha iyi bir dergi olmalıyız ve bunun için çalışıyoruz…

-Artık bir efsane haline gelen Robinson ve Cuma'nın yaratıcısısınız. Ve, şimdi de bu iki kahramanımızın maceralarını O-HAA'da takip etmeye başladık. Bu süreç zarfında biraz ara vermiştiniz maceraya. Bunun nedeni neydi?

1999-2000 yıllarında 8 aylık askerliğim için mecburen ara vermiştim. Bir de 2005 yılında 9 aylık bir ayrılık olmuştu. Dışarıdan her ne kadar eğlenceli bir iş gibi görünse de, tabi ki çok yorucu ve zor bir şey bir çizgi seriyi aylarca devam ettirmek. Bu yüzden, biraz uzaklaşarak dinlenmek istemiştim. O dönemde de boş durmamıştım ve bir senaryo çalışmasının içinde yer almıştım.

-Mizah dünyasında artık bir Robinson ve Cuma kitlesinden söz etmek mümkün. Sizce bu başarının kaynağı nedir?

Başarıya giden yolda, belirli altın anahtar kurallarını kullanmışlığım falan yok açıkçası. Sadece içimden geldiği gibi yaptım. Bir sinema filminde, edebiyatta, tiyatroda, müzikte veya bir mizah dergisinde, üretenlerin tüketenlere dair bir tevazusu olamaz. Üretilen şey, her şeyden ziyade önce insanın kendisini tatmin etmeli. Robinson Crusoe & Cuma serisi de çizgi roman sanatı çerçevesinde numunelik bir başyapıt değildir. Bu sadece benim yazıp çizerken eğlendiğim, sinirlerimi bozduğu için güldüğüm bir karalamadan ibarettir. Başka birilerinin de buna gülmesi, benimle aynı şeylere gülebilen benzer insanların olduğunun göstergesidir sadece…

-O-HAA'nın, okurlar üzerinde bol tebessüm yarattığı bilinen bir gerçek. Bunda, biraz da aylık dergilerin benimsedikleri çizgi roman türünün dışında, O-HAA'nın ezber bozacak mahiyette tek sayfalık karikatürlere de ağırlık vermesinin katkısı olduğunu söyleyebilmek mümkün mü?

Farklı bir dergi çıkarmak adına yaptığımız en belirgin değişikliklerden biri de buydu zaten. Aylık bir mizah dergisinde tek karelik karikatürlere bu kadar yer verildiği son yıllarda pek görülmüş bir şey değildi. Ve evet, okurlarımızın dergiyi sevmesinde bunun katkısı da büyüktür…

-Robinson ve Cuma ne zaman murada erecekler? :)

Sanırım bir süredir adada bulunan Domelya ve Yalarin isimli iki bakire kızcağız konusunda ne zaman vuslata ereceklerini soruyorsunuz… Bu hikayede de sona yaklaştığımız için, sürprizi bozmamak adına müsaadenizle bu soruya cevap vermeyeyim…

-Haber portalımızın yazarlarından 'Eflatun Hayri'de, "Pıııst, oda servisiniz" başlıklı yazısında O-HAA'yı severek takip ettiğini ifade ederek sizlere olan sevgisini de göstermiş oldu ;)) Buradan Eflatun Hayri'ye göndereceğiniz herhangi bir mesaj var mı?

Röportaj boyunca, soru sorarken satır aralarında her ne kadar iltifat kelimeleri kullansanız da, O-HAA kadrosundaki yazar ve çizerler olarak bizler henüz kendimizi bir şeyi başarmış veya başarılı olmuş olarak göremiyoruz. Bardağa daha çok boş tarafından bakıp, eksiklerimizi görüp, onları onarmak için uğraşıyoruz. Bu yüzden, zaman zaman birilerinden dergimiz hakkında güzel şeyler duyduğumuzda bunlar bizim için gerçekten büyük moral oluyor. Eflatun Hayri'ye de tüm kadro adına teşekkür etmek istiyorum.

-Son olarak eklemek istedikleriniz varsa alalım. Yoksa, röportaj için teşekkür eder, yolunuzun açık olmasını dileriz, O-HAA'ya başarılar.

renkhaber.com'a sonsuz teşekkürler ve başarılar…

(Renkhaber)